โครงการ รายละเอียด

การพัฒนาศักยภาพและการศึกษาของผู้หญิง (จังหวัดน่าน)

จังหวัดน่านมีประชากรซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ เช่น ลัวะ ม้ง มลาบรี และขมุหรือถิ่น อาศัยอยู่ในเขตจังหวัดมาตั้งแต่ก่อนที่จะมีอาณาจักรน่านเหมือนกับชุมชนนบนพื้นที่สูงทั่วไป โดยกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มต่าง ๆ นั้นจะมีภาษาของตนเอง ภาษาไทยไม่ใช่ภาษาหลักที่พวกเขาใช้ หลายคนไม่สามารถสื่อสารภาษาไทยได้ กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในจังหวัดน่านจะมีลักษณะเป็นชุมชนเกษตรกรรม มีวัฒนธรรมที่โดดเด่น โดยเฉพาะวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิง และบทบาทความเป็นผู้หญิง กล่าวคือ ผู้หญิงจะมีบทบาทด้านการทำการเกษตรและงานบ้านของครอบครัว ในขณะที่ผู้ชายจะได้รับบทบาทในฐานะผู้นำชุมชน

ประเทศไทยมีการศึกษาภาคบางคับจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงม้ง และลัวะที่อาศัยอยู่ในพื้นที่สูงส่วนมากมักจะหยุดการศึกษาไว้ที่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ชีวิตของวัยรุ่นผู้หญิงอาจจะเป็นไปด้วยความยากลำบาก บางคนอาจจะต้องออกจากโรงเรียนเพื่อออกไปหางานทำข้างนอกบ้าง หรือทำงานในไร่ เพื่อช่วยเหลือครอบครัว วัยรุ่นที่ตกอยู่ในสภาวะยากลำบากเหล่านี้มักจะเมีทางเลือกแค่สองทางเลือก คือ ทางเลือกที่หนึ่ง สำหรับผู้หญิงลัวะ ส่วนมากจะไปแสดงหางานในน่านหรือเมืองใหญ่อื่น ๆ แต่ด้วยการศึกษาเพียงแค่ ป.6 ค่าจ้างแรงงานที่ได้จึงต่ำมาก และจากสถานการณ์ในพื้นที่ที่เกิดขึ้น พบว่าว่าเด็กสาวเหล่านี้จะกลับบ้านมาช่วยครอบครัวในฤดูเก็บเกี่ยว ข้าวและกาแฟ ส่วนทางเลือกที่สอง คือเลือกที่จะอาศัยอยู่ที่บ้านหลังจากการเก็บเกี่ยวก็จะทำงานเล็กน้อย เช่น การตัดเย็บ และงานฝีมือ

ด้วยข้อจำกัดที่ไม่สามารถสื่อสารภาษาไทยหรือทักษะอื่น ๆ ทำให้ผู้หญิงเหล่านี้ถูกลดทอนอำนาจ และทำให้พวกเขาเผชิญปัญหาในแง่ของการเข้าถึงความมั่นคงของการถือครองที่ดิน เพศสภาพที่ไม่เสมอภาค เผชิญต่อความเสี่ยงในรูปแบบต่าง ๆ เนื่องจากว่าเธอเหล่านั้นไม่รู้ถึงสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน ดังนั้นมูลนิธิรักษ์ไทยโดยร่วมมือกับองค์การแคร์นานาชาติ (Care International) จึงได้พัฒนาโครงการการพัฒนาศักยภาพและการศึกษาของผู้หญิง เพราะเราเชื่อว่าการเสริมอำนาจผู้หญิงผ่านการจัดการศึกษาเพื่อการรู้หนังสืออย่างเบ็ดเสร็จนั้น จะทำให้ผู้หญิงมีความมั่นใจ มีบทบาทและเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนของตนเองได้

จุดประสงค์

เพื่อเสริมอำนาจผู้หญิงและเด็กผู้หญิง ลัวะ ม้งและชาติพันธุ์ต่างๆ อายุระหว่าง 15-24 ปี ในจังหวัดน่านผ่านการอ่านออกเขียนได้เพื่อให้ผู้หญิง มีความเชื่อมั่น ผ่านการจัดกระบวนการเรียนรุ้ รวมถึงทักษะต่างๆ จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ดี มีส่วนร่วมในการตัดสินใจมากขึ้น จะนำสู่การเปลี่ยนแปลงทั้งตัวผู้หญิงเอง ครอบครัวและชุมชน

กลุ่มเป้าหมาย

ผู้หญิงลัวะ ม้ง มลาปรี และ ขมุ หรือถิ่น อายุระหว่าง 15-24 ปี หรือ 25-35ปี โดยจะเป็นการเลือกคนที่มีความต้องการในการพัฒนาคุณภาพชีวิต ไม่สามารถเข้าถึงการศึกษา และได้รับผลกระทบจากสังคม รวมถึงความพิการ เด็กนักเรียนที่ออกจากโรงเรียนกลางคัน และมีความต้องการที่จะทำงานและเรียนหนังสือ

พื้นที่เป้าหมาย

อ. บ่อเกลือ อ. เชียงกลาง อ.เฉลิมพระเกียรติ อ.ทุ่งช้าง และ อ.ปัว

โครงการที่คล้ายกัน

ชีวาป่าดอย (จังหวัดเชียงใหม่)

อ่านเพิ่มเติม

กองทุนเพื่อชีวิต (ช่วยเหลือผู้หญิงหม้ายใน 3 จังหวัดชายแดนใต้)

อ่านเพิ่มเติม